اولژاس سليمانف سلميانف، اولژاس، (1936 ـ ). نويسنده و سياستمدار قزاق، در ماه مه سال 1963 در آلماآتا كه در آن زمان پايتخت جمهوري قزاقستان شوروي بود، به دنيا آمد. سليمانف پس از پايان تحصيلات دبيرستانياش در سال 1954 وارد دانشكدة زمينشناسي دانشگاه دولتي قزاقستان شد و در سال 1959 فارغالتحصيل شد. او در دوران دانشجويي سرودن شعر را آغاز كرد. سليمانف در سال 1958 در مؤسسة ادبي گوركي (مسكو) ثبتنام كرد. او در سال 1959 نخستين مجموعة اشعار خود را در مسكو منتشر كرد. از سال 1961 تا 1975، در مشاغل مختلفي از قبيل روزنامهنگاري، سردبيري نشريه ادبي پروستور، ويراستار در استوديوي فيلمسازي قزاقفيلم، و ادارة اتحادية نويسندگان قزاق فعاليت كرد. شعر «زمليا پوكلونيس چلووِكو» (1961) شهرت زيادي را براي او به ارمغان آورد.
سليمانف در سال 1975 كتاب آزي ايا را منتشر كرد كه مقالهاي تاريخي ـ فلسفي در باب سرنوشت تاريخي تركها بود و تاريخ تعامل ميان چادرنشينان (تركها) و مهاجران (اسلاوها) و جايگاه قزاقها در توسعة تاريخي اورآسيا [نامي كه به دو قارة اروپا و آسيا دادهاند] را بررسي ميكرد. سياستگذاران مسكو اين كتاب را به دليل ناسيوناليستي بودن آن محكوم كردند. اين كتاب تا سال 1989 توفيق و ممنوع بود. سليمانف يكي از برجستهترين ناراضيان قزاق دهة 1970 بود و تنها حمايت شخصي دوكانيف، دبير اول حزب كمونيست قزاقستان، توانست اين نويسنده را از زنداني شدن نجات دهد. آزي ايا او را در سرتاسر قزاقستان معروف كرد و بهعنوان «گشايندة مسايل دشوار تاريخ ملي» مشهور ساخت. او پس از بازگشت به زندگي سياسي، در اتحادية نويسندگان سمتهاي مختلفي را عهدهدار شد و در دهة 1980 از با نفوذترين نويسندگان قزاقستان بود. با آغاز سياست گلاسنوست گورباچف، سليمانف فعاليت سياسي خود را افزايش داد. پس از شورش دانشجويان آلماآتا در دسامبر 1986 (رهبران شوروي اين شورش را بهعنوان توطئهاي ناسيوناليستي محكوم كردند)، او سياستگذاران مسكو را به دليل «سياستهاي اشتباه در قزاقستان» به باد انتقاد گرفت. اين مسأله باعث شد كه او «صداي روشنفكران قزاق» ناميده شود.
سليمانف در فورية سال 1989، با استفاده از موج روزافزون انتقاد از آزمايشات هستهاي در سميپالاتينسك، يكي از نخستين جنبشهاي سياسي قزاقستان را بنيان نهاد كه نواداـسميپالاتينسك نام داشت. اين جنبش از سال 1989 تا 1991 يكي از فعالترين و بانفوذترين جنبشها بود و ظهور احزاب و سازمانهاي ملي را تشديد كرد. وي در سال 1991 كنگرة مردم قزاقستان را تأسيس كرد.
سليمانف هنوز هم از محبوبترين نويسندگان و سياستمداران قزاقستان پس از شوروي است. او از ناسيوناليسم معتدل، اصلاحات آزاديخواهانه، و رويكردي متعادل به قانون زبانها حمايت كرده است. مواضع سياسي او و حاميانش ناسيوناليسم قزاقستان را آزاديخواهانهتر و سازشپذيرتر كرده است. سليمانف شانزده كتاب منتشر كرده است كه اكثرا به زبان روسي هستند و چهار نمايشنامة تلويزيوني نوشته است. او يكي از اعضاي محفل ايسيككول و عضو شوراي مشاوران رئيسجمهوري قزاقستان است.